Sonntag, 5. Januar 2025

4. 4. Útvörður – Der Außenposten (34 - 37)

34) Það eina, sem hún gat gert, var að láta hann ekki kúga sig til neins, sem hún vildi ekki sjálf, láta aldrei undan honum á því sviði, sem hún gat boðið honum byrginn á.
Das einzige, was sie tun konnte, war, sich von ihm zu nichts zwingen zu lassen, das sie selbst nicht wollte, nicht vor ihm einzuknicken.

35) Þess vegna var hún nú að tryggja sig gegn yfirgangi hans.
Deshalb würde sie sich jetzt gegen seine Anmaßung wappen.

36) En hart var það fyrir skapferli hennar að þurfa í liðsbón til frænda og vina.
Und es war hart für ihren Stolz, die Unterstützung von Verwandten und Freunden zu brauchen.

37) Einnig þess vegna hrundu henni nú tár.
Auch deshalb flossen bei ihr jetzt Tränen.

Samstag, 4. Januar 2025

4. 4. Útvörður – Der Außenposten (28 - 33)

28) Að hún var ekki sjálf orðin ein af slíkum konum, var sannarlega ekki nærgætni bróður hennar að þakka, heldur skaphörku og kjarki hennar sjálfrar.
Daß sie selbst keine dieser Frauen war, war sicher nicht ihrem feinfühligen Bruder zu verdanken, sondern ihrer eigenen Stärke und ihrem Mut.

29) Þess vegna gerði hann henni nú allt það illt, sem hann megnaði.
Deshalb tat er ihr nun all das Böse, was er konnte.

30) Hún brann af löngun eftir að geta svipt þessum fjötrum bæði af sjálfri sér og kyni sínu.
Sie brannte vor Sehnsucht danach, diese Fesseln von sich selbst und ihrem ganzen Geschlecht abzuschütteln.

31) En hún fann hjá sér vanmáttinn og getuleysið gagnvart öðru eins ofurefli.
Doch sie war machtlos gegenüber der Übermacht.

32) Það gerði henni þungt í skapi.
Das versetzte sie in eine gedrückte Stimmung.

33) Hún gat ekki gert sig frjálsa, ekki neytt bróður sinn til að sleppa því valdi yfir einkamáhum hennar, sem lögin heimiluðu honum.
Sie konnte sich nicht freimachen, wenn nicht ihr Bruder gezwungen war, die Macht über ihre Privatangelegenheiten aufzugeben, die das Gesetz ihm zugestand.

4. 4. Útvörður – Der Außenposten (24 - 27)

24) Hvers vegna voru systurnar fæddar til ófrelsis og eignaleysis, en bræðrum þeirra fengin öll forráð þeirra í hendur?
Warum waren die Schwestern von Geburt an zu Unfreiheit und Besitzlosigkeit verdammt, und ihre Brüder bekamen die ganze Vormundschaft in die Hände?

25) Mörg vissi hún dæmin til þess, hve hróplega bræðurnir höfðu misbeitt þessu valdi.
Sie kannte viele Beispiele, in denen rücksichtslose Brüder ihre Macht mißbraucht hatten.

26) Marga vissi hún þá konu, sem aldrei á æfi sinni leit glaðan dag fyrir ráðstafanir bræðra sinna.
Sie kannte viele Frauen, die nie im Leben einen frohen Tag verbracht hatten - wegen der Maßnahmen ihrer Brüder.

27) Margar auðugar og gáfaðar konur tærðust upp í vansælu hjónabandi, sem þær höfðu verið reknar í nauðugar vegna hagsmuna bræðra sinna.
Viele reiche und intelligente Frauen wurden aufgezehrt in einer unglücklichen Ehe, die ihnen wegen der Interessen ihrer Brüder aufgezwungen worden waren.

4. 4. Útvörður – Der Außenposten (1- 23)

1) Þegar þau Sigvaldi og Anna riðu frá Fit, mæltist Anna til, að hann riði enn með sér bæjarleið.
Als Sigvaldi und Anna von Fit wegritten, wollte Anna, daß er noch mit ihr zum Hof ritt.

2) "Langt er nú síðan ég hefi hitt Eyjólf frænda minn í Dal," mælti hún.
“Es ist lange her, daß ich meinen Cousin (auch: Onkel) Eyjólfur in Dalur besucht habe”, sagte sie.

3) "Ég mun ekki dvelja þar lengi, en nauðsyn er mér á góðum liðsmanni vestan undir fjöllunum."
“Ich will mich dort nicht lange aufhalten, aber es ist mir eine Notwendigkeit, einen guten Verbündeten westlich unter dem Gebirge zu haben.”

4) Sigvaldi lét hana ráða.
Sigvaldi ließ sie bestimmen.

5) Anna reið geyst, og það sá Sigvaldi á henni, að hún var í þungu skapi.
Anna ritt schnell, und Sigvaldi sah ihr an, daß sie bedrückt war.

6) Hann skildi það svo, sem hún mundi taka sér það nærri að hrekja Hjalta frá sér í fjallafylgsni.
Er verstand es so, daß es ihr naheging, sich von Hjalti zu trennen und ihn in das Versteck im Gebirge zu bringen.

7) Hann reið þegjandi við hlið hennar og lét hana eina njóta hugsana sinna; en það sá hann oftar en einu sinni, að tár hrutu af augum hennar.
Er ritt schweigend neben ihr her und ließ sie ihren eigenen Gedanken nachhängen, aber er sah, öfter als je sonst, daß ihr Tränen aus den Augen liefen.

8) En aldrei hafði hann séð hana fegri og mikilúðlegri en einmitt nú.
Doch nie hatte er sie schöner und großartiger gesehen als gerade jetzt.

9) Keik og tignarleg sat hún á hesti sínum, mikillát eins og valkyrja, göfugleg eins og drottning, og bar harm sinn í hljóði.
Aufrecht und majestätisch saß sie auf ihrem Pferd, arrogant wie eine Walküre, vornehm wie eine Königin, und trug ihren Kummer im stillen.

10) Enga konu hafði hann séð slíka.
Er hatte noch nie eine solche Frau gesehen.

11) Sigvaldi gat rétt til.
???


12) Anna hugsaði um harma sína.
Anna dachte an ihren Kummer.

13) Það var hart að þurfa að deila við ættingja sína um ást sína.
Es war hart, mit ihrer Familie wegen ihrer Liebe zu streiten.

14) Það var hart að þurfa að spyrja nokkurn mann að því, hvern hún tæki sér fyrir eiginmann.
Es war hart, einen Mann fragen zu müssen, wenn sie zum Ehemann nehmen durfte.

15) Það var hart að mega ekki giftast og lifa í friði við mannfélagið, nema samþykki vandamanna hennar kæmi þar til.
Es war hart, nicht heiraten und in Frieden in der Gesellschaft leben zu dürfen, wenn nicht ihre Verwandten ihre Genehmigung erteilen würden.

16) Og allt var þetta af því einu, að hún var kvenmaður.
Und all das nur, weil sie eine Frau war.

17) Karlmenn gátu engir vandamenn þeirra hindrað frá að eiga þá stúlku, sem þeir elskuðu.
Männer ließen sich nicht von ihren Verwandten daran hindern, das Mädchen zu heiraten, das sie liebten.

18) Þeir gátu illskast við þá, hótað þeim öllu illu, gert þá arflausa og svo framvegis, en þeir gátu ekki komið í veg fyrir, að þeir fengju prestlega blessun og löggildingu á hjónabandi sínu.
Sie konnten wütend auf diejenigen sein, ihnen alle möglichen Übel androhen, sie enterben und so weiter, aber sie konnten nicht verhindern, daß sie den priesterlichen Segen und die Genehmigung für ihr Ehebündnis bekamen.

19) Og hvað sakaði það karlmann, þó að einhver hængur væri á hjónabandi hans?
Und was schadete das dem Mann, wenn seine Ehe einen Haken hatte?

20) Ef vandamenn konunnar gerðu þeim engar búsifjar, þá gerðu ekki aðrir það.
Wenn die Verwandten der Frau ihnen keinen Schaden zufügten, dann tat es auch niemand anders.

21) Það mesta, sem andleg og veraldleg völd heimtuðu af þeim manneskjum, sem bjuggu í ólöglegri sambúð, var, að þau giftust, - krafa, sem öllum elskendum ætti að vera kært að uppfylla.
Das Höchste, was geistliche und weltliche Macht von diesen Menschen forderten, die in unrechtmäßiger Gemeinschaft zusammenlebten, war, daß sie heirateten, eine Forderung, die alle Liebenden gern erfüllten.

22) Þessi rangláti munur, sem gerður var með lögum og venjum á kynjunum, bæði í þessu efni og öðru, hafði oft verið henni hryggðarefni og var það enn.
Diese ungerechten Unterschiede, die Gesetze und Gebräuche zwischen den Geschlechtern machten, sowohl bei diesem Thema als auch bei anderen, hatten ihr oft Kummer gemacht und tat es noch.

23) Hvers vegna var réttur systranna í öllu minni en bræðranna?
Warum waren die Rechte der Schwestern in allem kleiner als die der Brüder?

4. 3. Hellirinn - Die Höhle (168 - 180)

168) Fitjarhellir, sem nú er nefndur Paradísarhellir, er uppi í berginu skammt frá Fit, líklega um 70-80 m yfir sjó.
Die Fitjar-Höhle, die jetzt Paradieshöhlen genannt wird, befindet sich oben auf dem Berg nahe bei Fit, wahrscheinlich ungefähr 70 – 80 Meter über dem Meeresspiegel.

169) Líklega hefir þar einhvern tíma runnið á fram úr berginu (slíkar ár renna á nokkrum stöðum fram úr bergi undir Eyjafjöllum), en vatnsæðin stíflast við jarðrask og vatnið náð framrás annars staðar.
Wahrscheinlich ist dort die ganze Zeit über Wasser aus dem Berg geströmt (solche Flüsse fließen an einigen Stellen aus dem Berg hervor unter dem Eyjafjall), doch der Wasserstrom versickerte im Erdreich, und das Wasser kam an anderen Stellen hervor.

170) Hellisgólfið virðist fágað af rennandi vatni, sem seinna hefir unnið þar á nokkrum eitlum í hellunni, svo að þeir eru nú sem upphleyptar rósir.
Der Höhlenboden wurde vom fließenden Wasser poliert, das später dort an einigen Stellen Furchen in der Höhle geschaffen hat, so daß sie dort jetzt wie erhabene Rosen sind.

171) Úr berginu neðan undir hefir fossinn sópað öllu lausagrjóti, svo að þar er hver nibba föst.
Aus dem Berg darunter hat der Wasserfall alles Geröll weggefegt, das sich dort in jeder Spalte festgesetzt hatte.

172) Urðin undir berginu er gróin upp fyrir löngu.
Das Geröll unter dem Berg ist längst zugewachsen.

173) Ekki var mörgum blöðum um það að fletta, hversu gott vígi væri þarna.
Es sollte nicht viel Blut darüber fließen, denn zu wessen Nutzen wären Bluttaten gewesen?

174) En Anna var jafnframt að hugsa um annað.
Aber Anna dachte auch an etwas anderes.

175) Hvernig gæti best farið um Hjalta í þessu fylgsni?
Wie brachte man Hjalti am besten in dieses Versteck? (Oder: Wie würde es Hjalti in diesem Versteck gehen?

176) Hvernig yrði hann varinn kulda og á hvern hátt yrði honum gerð vistin þægilegust?
Wie würde er die Kälte ertragen, und wie würde ihm der Aufenthalt erträglich werden?

177) Það leyndi sér ekki, að tjalda mátti með vaðmálum um þveran hellinn.
Es blieb nicht verborgen, daß man einen Schutzvorhang am Eingang der Höhle anbringen mußte.

178) Mátti þá hafa ljós innan við tjaldið, svo að ekki sæist það neðan af veginum.
Dann konnte man auch Licht im Zelt anzünden, das von der Straße aus nicht zu sehen war.

179) Og húðfatið mátti gera svo hlýtt, að engan sakaði kuldinn.
Und die Lederwand mußte so warm gemacht werden, daß keiner über die Kälte klagte.

180) Að öllu þessu íhuguðu gat hún ekki kosið Hjalta betra fylgsni.
Mit allem Nachdenken hätte sie kein besseres Versteck für Hjalti wählen können.

4. 3. Hellirinn - Die Höhle (160 - 167)

160) Það lá við, að hana svimaði að lita yfir sléttlendið úr þessari hæð, en fögur var útsýnin suður yfir engjar og sanda, fjörur og ósa, út á sjóinn og Vestmannaeyjar.
Das lag daran, daß ihr schwindelte, als sie aus dieser Höhe über das Flachland schaute, und es war eine schöne Aussicht nach Süden über Wiesen und Sand, die Fjorde und die Wellen, hinaus aufs Meer und die Vestmannaeyjar-Inseln.

161) Mikill og fagur sólskinssvipur var yfir þessari miklu víðáttu.
Gewaltiger und schöner Sonnenschein war über dieser Vielfalt ausgegossen.

162) Hellirinn var ekki stór um sig, tveir eða þrír faðmar á vídd, og ekki hærri en svo, að seilast mátti upp í hvelfinguna.
Die Höhle an sich war nicht groß, zwei oder drei Klafter breit, und gerade so hoch, daß man sich ganz aufrichten konnte.

163) En hann var dásamlegt náttúrusmíði.
Aber sie war wunderbar von der Natur geschaffen.

164) Blágrýtisveggirnir voru sem höggnir af manna höndum.
Die Basaltwände waren wie von vielen Händen gemeißelt.

165) Gólfið var hált og slétt, og hallaði því ofurlítið fram.
Der Boden war glatt und glitschig und fiel ein bißchen schräg ab.

166) Á því voru upphleyptar rósir, sem náttúran hafði af blindri hlýðni við einhverja duttlunga sína grafið þar.
Auf ihm waren erhabene Rosen, die die Natur in ihrem blinden Gehorsam gegenüber jeder Laune dort eingegraben hatte.

167) Innst í hellinum öðrum megin var skot, sem ágætlega var fallið fyrir svefnklefa.
Im Innern der Höhle befand sich auf der einen Seite eine Nische, die ausgezeichnet als Schlafkoje geeignet war.

Freitag, 3. Januar 2025

4. 3. Hellirinn - Die Höhle (148 - 159)

148) Allra neðst slútti bergið dálítið fram, en rúma mannhæð frá jörðu fór það að hallast að sér.
???


149) Ótal nibbur stóðu fram úr berginu; tyllti Steinn á þær gómum og tám og las sig þannig hægt upp bergið, þar til hann allt í einu smaug inn í það eins og ánamaðkur.
Unzählige Spitzen ragten aus dem Berg heraus, Steinn kroch langsam auf Händen und Füßen hinauf, dann rutschte er plötzlich wie ein Regenwurm hinein.

150) Rétt á eftir heyrðist rödd hans úr berginu:
Gleich danach hörte man seine Stimme aus dem Berg herauskommen:

151) "Nú fer vel um mig!
“Heil angekommen!

152) Á ég að kasta til ykkar reipinu?"
Soll ich euch das Seil zuwerfen?”

152 A)"Já," svaraði Sigvaldi, og í sömu svipan féll reipið ofan eftir berginu.
“Ja”, antwortete Sigvaldi, und im gleichen Augenblick fiel das Seil den Berg hinunter.

153) "Hann er ekki fær um að halda við festina," mælti Sigvaldi.
“Er kann sich sicher nicht mehr halten”, sagte Sigvaldi.

154) "Er ekki best að ég fari upp á undan þér?"
“Ist es nicht besser, wenn ich vor dir nach oben klettere?”

155) "Mér er alveg sama," mælti Anna. "Ég er ekkert hrædd."
“Mir ist es egal”, sagte Anna. “Ich habe keine Angst.”

156) Sigvaldi las sig þá einnig upp bergið, og þegar hann var kominn upp í hellinn, kallaði hann til Önnu.
Sigvaldi hangelte sich den Berg hinauf, und als er oben in der Höhle angekommen war, rief er nach Anna.

157) Anna studdi sig þá við handfestina og las sig upp til þeirra.
Anna packte das Seil und hangelte sich zu ihnen hinauf.

158) Hún stóð lengi hljóð af undrun og litaðist um.
Sie stand lange stumm vor Staunen da und sah sich um.

159) Hér var henni allt svo undarlega nýtt, að hún þurfti tíma til að átta sig á því.
Hier war ihr alles so wunderbar neu, daß sie Zeit brauchte, um es aufzunehmen.

6. 1. Ofsóttar ástir – Verfolgte Liebende (140 - 149)

140) Sigvaldi blíðalogn var einn af helstu talsmönnum þeirrar skoðunar. 141) Margir voru þeirrar skoðunar, að Hjalti væri geymdur í Dal hjá...