Sonntag, 1. März 2026

5. 6. Erfiðleikar lögmannsins – Die Schwierigkeiten des lögmaður (14 - 21)

14) Fólkið laug að honum upp í opið geðið á honum og gerði sig að flónum framan í honum, svo að ekkert væri að marka það, sem það segði.
Die Leute hatten ihm ins Gesicht gelogen und sich albern benommen, so daß man nicht ernst nehmen konnte, was sie sagten.

15) Þeir, sem opinskárri voru, hótuðu honum að reisa flokk á móti honum og reka hann af höndum sér með valdi, ef hann gerði annað en þeir vildu.
Die, die offener waren, drohten ihm, Leute gegen ihn aufzuhetzen und ihn mit Gewalt loszuwerden, wenn er nicht tat, was sie wollten.

16) Þeir, sem voru gætnari og honum vinveittari - að hann hélt -, vöruðu hann við og leyfðu sér að leggja honum ráð.
Diejenigen, die vorsichtiger und – wie er dachte – ihm wohlgesonnen waren, warnten ihn und nahmen sich die Freiheit, ihm Ratschläge zu geben.

17) Hver óvalinn almúgamaður vogaði að standa uppi í hárinu á honum og hafa í hótunum við hann.
Welcher gewöhnliche Mensch wagte es, sich ihm entgegenzustellen und ihn zu bedrohen?

18) Hvert sem hann sneri sér, var ekki annað að fá en skapraun á skapraun ofan.
Wohin er sich auch wandte, es begegneten ihm nichts als Demütigungen.

19) Allir voru á móti honum.
Alle waren gegen ihn.

20) Hvað átti hann að gera?
Was wollte er tun?

21) Hefna sín, hefna sín!
Sich rächen, sich rächen!

5. 6. Erfiðleikar lögmannsins – Die Schwierigkeiten des lögmaður (11-13)

11) Það var umhverfis hann á allar hliðar, en gekk honum úr greipum og glotti að honum, þegar hann hamaðist hvað mest til að hafa hendur á því; - það var almenningsálitið.
Es umgab ihn von allen Seiten, entglitt jedoch seinem Griff und grinste ihn an, während er sich bemühte, es zu ergreifen – es war die öffentliche Meinung.

12) Tvisvar eða þrisvar hafði hann heyrt sig nefndan fífl þessa síðustu daga.
In den letzten Tagen hatte er zwei- oder dreimal gehört, daß man ihn als Dummkopf bezeichnete.

13) Hvað eftir annað hafði hann orðið að hlýða á móðgandi dylgjur, meðal annars um það, að hann væri ragmenni, sem ekki þyrði að skora þann mann á hólm, sem hann taldi gera sér smán.
Immer wieder mußte er sich beleidigende Unterstellungen anhören, darunter auch, daß er ein Feigling sei, der es nicht wage, den Mann herauszufordern, von dem er fand, daß er ihm Schande machte.

Samstag, 28. Februar 2026

5. 6. Erfiðleikar lögmannsins – Die Schwierigkeiten des lögmaður (3 - 10)

3) Honum fannst sem allt það, sem honum hafði mætt þessa síðustu daga, mundi gera sig vitskertan.
Er hatte das Gefühl, daß all das, was ihm in den letzten Tagen widerfahren war, ihn in den Wahnsinn treiben würde.

4) Aldrei hefði hann trúað því, þótt einhver hefði sagt honum það fyrir, að svo lítið gæti orðið úr valdi og ríki nokkurs manns.
Er hätte es niemals geglaubt, selbst wenn man es ihm vorher gesagt hätte, daß von der Macht und dem Königreich eines Mannes so wenig übrigbleiben könnte.

5) Aldrei hefði hann trúað því, að jafnmikil fyrirlitning fyrir valdinu væri til meðal alþýðunnar.
Er hätte nie gedacht, daß unter den einfachen Leuten solche Verachtung für Autoritäten herrschte.

6) Meðan hann hafði aðeins sýsluna eina til umráða, hafði hann aldrei haft jafntilfinnanlega af þessu að segja og nú, síðan hann varð lögmaður.
Obwohl er nur den Landkreis zu verwalten hatte, hatte er seit Beginn seiner Tätigkeit noch nie mit solcher Leidenschaft darüber gesprochen wie jetzt.

7) Öll barátta hans fyrir rétti sínum og valdi og sæmd ættar sinnar líktist því, að hann væri að berjast við skuggann sinn.
Sein ganzer Kampf um seine Rechte, seine Macht und die Ehre seiner Familie war wie ein Kampf gegen seinen eigenen Schatten.

8) Hvert högg var sem höggvið út í loftið.
Jeder Schlag ging ins Leere.

9) Það hitti hvergi.
Er traf nichts und niemanden.

10) Ekkert af því, sem honum var andstæðast, var hægt að handsama.
???

Sonntag, 8. Februar 2026

5. 6. Erfiðleikar lögmannsins – Die Schwierigkeiten des lögmaður (1-2)

1) Lögmaður sat langa stund þegjandi og hugsandi, eftir að menn hans voru riðnir frá honum.
Der lögmaður saß lange schweigend da und dachte nach, nachdem seine Männer davongeritten waren.

2) Þessir tveir menn, sem hann hafði valið sér til fylgdar, sátu skammt frá honum og biðu, en létu hann ótruflaðan.
Die beiden Männer, die er sich als Begleiter erwählt hatte, saßen in seiner Nähe und warteten, aber sie sahen ihn beunruhigt an.

5. 5. "Dagur reiðinnar" – Der Tag des Zorns (125 - 133)

125) Og einhvern tíma kynni Hallur grámunkur að verða á vegi hans seinna.
???

126) Hann fylgdist með mönnum lögmanns út úr hellinum.

Er sah zu, wie die Männer des lögmaður die Höhle verließen.

127) Þegar þeir voru að fara á bak, heyrðu þeir latínusönginn í munkinum inni í hellinum.
Auf dem Rückweg hörten sie den lateinischen Gesang des Mönchs in der Höhle.

128) Þegar þeir höfðu riðið vestur fyrir fellið, steig lögmaður af baki og settist niður, mjög þungbúinn.
Als sie westlich des Berges waren, stieg der lögmaður vom Pferd und setzte sich hin – sehr niedergeschlagen.

129) Eftir nokkra stund mælti hann:
Nach einer Weile sagte er:

130) "Haldið þið áfram og bíðið mín á Seljalandi, allir, nema tveir.
„Reitet weiter und wartet in Seljaland auf mich – alle bis auf zwei.“

131) Ég ætla að verða hér eftir.
Ich bleibe vorerst hier.

132) Þökk fyrir fylgdina, Sigvaldi.
Danke, daß du mich begleitet hast, Sigvaldi.

133) Þegar ég fer vestur um, kem ég kannske við hjá þér og þigg fylgd þína yfir fljótið."
Wenn ich mich nach Westen begebe, komme ich vielleicht bei dir vorbei und bitte dich, mit mir den Fluß zu überqueren.“

5. 5. "Dagur reiðinnar" – Der Tag des Zorns (120 - 124)

120) "Hérna er hin kinnin," mælti munkurinn ofurrólega og sneri sér við.
„Hier ist die andere Wange“, sagte der Mönch ganz ruhig und drehte sich um.

121) En lögmaður sneri sér snúðugt frá honum, stökk fram í aðalhellinn og skundaði út.
Aber der lögmaður wandte sich schnell von ihm ab, eilte in die Haupthalle und aus dem Haus.

122) Sigvaldi hafði ekki litið af lögmanni og munkinum meðan þeir voru tveir einir í afhellinum.
Sigvaldi hatte den lögmaður und den Mönch nicht aus den Augen gelassen, als sie im Vorzimmer gewesen waren.

123) Nú réð hann sér varla fyrir ánægju.
Er konnte seine Freude kaum verbergen.

124) Hann þorði þó ekki að segja nokkurt orð við munkinn að þessu sinni, en sögu skyldi hann segja þeim Önnu á Stóruborg og Steini á Fit, er hann sæi þau næst.
Diesmal wagte er es nicht, dem Mönch auch nur ein Wort zu sagen, aber er würde die Geschichte Anna auf Stóraborg und Steinn auf Fit erzählen, wenn er sie das nächste Mal sah.

5. 5. "Dagur reiðinnar" – Der Tag des Zorns (114 - 119)

114) Honum lá nú við að fara að trúa því.
Er war nahe daran, es zu glauben.

115) Gat það verið, að hann hefði ráðið sér bana af ótta við ofsóknir lögmanns?
Konnte es sein, daß er sich aus Angst vor dem lögmaður das Leben genommen hatte?

116) Ekki var það óhugsandi.
Das war nicht undenkbar.

117) En þegar hann leit á munkinn, sem velti fyrir sér silfurdölunum og brosti af ánægju, las hann út úr honum lymskuna.
Aber als er den Mönch ansah, der mit zufriedenem Lächeln seine Silbermünzen begutachtete, durchschaute er dessen List.

118) "Þú lýgur þessu, trúarvilluhundurinn þinn!" mælti hann og rak munkinum rokna löðrung.
„Du lügst, du abergläubischer Hund!“ sagte er und gab dem Mönch eine Ohrfeige.

119) "Hjalti er ekki dauður."
„Hjalti ist nicht tot.“

5. 6. Erfiðleikar lögmannsins – Die Schwierigkeiten des lögmaður (14 - 21)

14) Fólkið laug að honum upp í opið geðið á honum og gerði sig að flónum framan í honum, svo að ekkert væri að marka það, sem það segði. D...