16) Kóngsvaldið sendi þeim kveðju guðs og sína þeim til styrkingar og uppörvunar og bar gogginn í bestu jarðirnar, meðan þeir voru vandast við látnir.Kóngsvaldið sendi þeim kveðju guðs og sína þeim til styrkingar og uppörvunar og bar gogginn í bestu jarðirnar, meðan þeir voru vandast við látnir.Kóngsvaldið sendi þeim kveðju guðs og sína þeim til styrkingar og uppörvunar og bar gogginn í bestu jarðirnar, meðan þeir voru vandast við látnir.Kóngsvaldið sendi þeim kveðju guðs og sína þeim til styrkingar og uppörvunar og bar gogginn í bestu jarðirnar, meðan þeir voru vandast við látnir.
Der König sandte ihnen Gottes und seine eigenen Grüße, um ihnen Kraft und Mut zu spenden, und führte die Speerspitze in die besten Ländereien, während sie sich um die Toten kümmerten.
17) Helmingadómar veraldlegra og andlegra gæðinga voru settir bæði syðra og nyrðra til að ráða fram úr ósköpunum.
Zur Klärung der Angelegenheit wurden sowohl im Süden als auch im Norden vorläufige Urteile über weltliche und geistliche Gaben gefällt (???).
18) Andar biskupanna hvíldu yfir þeim.
Der Geist der Bischöfe ruhte auf ihnen.
19) Og það voru ekki lítil ósköp, sem fyrir þá bar af spillingu!
Und die Korruption, die über sie hereinbrach, war keine Kleinigkeit.
20) Menn gengu að eiga konur, sem lengi höfðu verið hjákonur þeirra, meðan þeir enn voru giftir fyrri konum sínum.
Männer heirateten Frauen, die schon lange ihre Konkubinen gewesen waren, obwohl sie noch mit ihren früheren Ehefrauen verheiratet waren.
21) Menn voru steinhættir að virða nokkurs hinar ströngu reglur fyrri tímanna um frændsemismágsemdir, en giftust nú frænkum sínum.
Die Menschen hielten sich überhaupt nicht mehr an die strengen Regeln früherer Zeiten in Bezug auf die Verwandtschaftsverhältnisse und heirateten nun ihre Cousins und Cousinen.
22) Menn föstnuðu sér konur að morgni, giftust þeim að kvöldi og gengu í sæng með þeim næstu nótt.
Männer suchten sich morgens eine Frau, heirateten sie am Abend und schliefen bereits in der folgenden Nacht mit ihr.
23) Ófyrirgefanlegt bráðlæti!
Eine unverzeihliche Unbesonnenheit!
24) Hitt var þó verst af öllu, að menn giftust fyrir sunnan og áttu aðra konu fyrir norðan eða austan.
Das Schlimmste war jedoch, daß Männer im Süden eine Frau heirateten und im Norden oder Osten eine weitere Ehefrau hatten.
25) Sumir áttu konu í hverjum landsfjórðungi og heyrðu undir lögsagnarumdæmi beggja biskupanna.
Manche hatten in jedem der vier Landesteile eine Ehefrau und unterstanden somit der Gerichtsbarkeit beider Bischöfe.
26) Og ofan á þetta bættust allir þeir, sem létu gersamlega vera að gifta sig, heldur létu ávöxt ástarinnar spretta upp og sýna sig á sínum tíma.
Und dazu kamen all jene, die ganz auf eine Heirat verzichteten, aber die Frucht der Liebe sprießen ließen und sie zu ihrer Zeit offenbar werden ließen.
27) Þeir, sem það gerðu, voru eins og landafjandar um allt og ógerningur að hafa hendur á þeim.
Die, die das taten, waren überall, und es war unmöglich, sie zu fassen.
Jón Trausti - Anna aus Stóra-Borg
Samstag, 4. Juli 2026
Freitag, 1. Mai 2026
6. 1. Ofsóttar ástir – Verfolgte Liebende (11 - 15)
11) En nú var hlaupinn ofvöxtur í ástina um allt land.
12) Hún flóði yfir alla bakka, eins og á í vorleysingum.
13) Og hún var ekki eins hrein og tær og hún átti að vera.
14) Hún var allt of víða orðin að átakanlegasta ástarsiðleysi.
15) Í þessu ástarsiðleysis-syndaflóði óðu nú blessaðir biskuparnir ásamt prestum, lögmönnum og lögréttumönnum, til þess að reyna að stífla það og hemja og leiða það í réttan farveg.
11) Doch nun hatte sich die Liebe im ganzen Land ungehindert ausgebreitet.
12) Sie trat über alle Dämme, wie eine Frühlingsflut.
13) Und sie war nicht so rein und klar, wie sie hätte sein sollen.
14) Sie hatte sich viel zu sehr ausgebreitet und war zur schockierendsten Unmoral verkommen.
15) In dieser Flut der Unmoral wateten nun die Bischöfe zusammen mit Priestern, Juristen und Richtern umher und versuchten, sie einzudämmen, zu zügeln und in die richtigen Bahnen zu lenken.
12) Hún flóði yfir alla bakka, eins og á í vorleysingum.
13) Og hún var ekki eins hrein og tær og hún átti að vera.
14) Hún var allt of víða orðin að átakanlegasta ástarsiðleysi.
15) Í þessu ástarsiðleysis-syndaflóði óðu nú blessaðir biskuparnir ásamt prestum, lögmönnum og lögréttumönnum, til þess að reyna að stífla það og hemja og leiða það í réttan farveg.
11) Doch nun hatte sich die Liebe im ganzen Land ungehindert ausgebreitet.
12) Sie trat über alle Dämme, wie eine Frühlingsflut.
13) Und sie war nicht so rein und klar, wie sie hätte sein sollen.
14) Sie hatte sich viel zu sehr ausgebreitet und war zur schockierendsten Unmoral verkommen.
15) In dieser Flut der Unmoral wateten nun die Bischöfe zusammen mit Priestern, Juristen und Richtern umher und versuchten, sie einzudämmen, zu zügeln und in die richtigen Bahnen zu lenken.
Dienstag, 28. April 2026
6. 1. Ofsóttar ástir – Verfolgte Liebende (6 - 10)
6) Þá gátu menn ekki sinnt því í svipinn.
7) En nú voru þeir skörungar sestir á báða biskupsstólana, herra Ólafur Hjaltason á Hólum og herra Gísli Jónsson í Skálholti, sem gerðu það vegna "guðs dýrðar" að taka almennilega í taumana.
8) Og meðan kóngsvaldið á Bessastöðum reytti blóðfjaðrirnar af klaustrunum og biskupsstólunum, börðust biskuparnir við ástina og kölluðu hástöfum til konungsins um hjálp.
9) Þeir könnuðust að vísu við það, að ástin væri góð í sjálfu sér og nauðsynleg mannkyninu til viðhalds og þessu myrka mannlífi til gleði, líklega fremur gjöf frá guði en djöflinum.
10) Hún veitti frjóvgun og blessun yfir eyðimerkur mannlífsins, eins og dögg af himni.
6) Damals konnten sich die Menschen nicht darum kümmern.
7) Doch nun waren jene großen Männer in beiden Bistümern eingesetzt worden, Herr Ólafur Hjaltason in Hólar und Herr Gísli Jónsson in Skálholt, die sich „zum Ruhm Gottes“ ordnungsgemäß der Sache annahmen.
8) Und während die königliche Macht in Bessastaðir den Klöstern und Bistümern die blutigen Federn ausriß, kämpften die Bischöfe gegen die Liebe und schrien laut nach dem König um Hilfe.
9) Sie erkannten natürlich an, daß die Liebe an sich gut und notwendig sei für den Erhalt der Menschheit und für die Freude an diesem dunklen menschlichen Dasein, wahrscheinlich eher ein Geschenk Gottes als des Teufels.
10) Sie brachte der Wüste des menschlichen Lebens Fruchtbarkeit und Segen, wie Tau vom Himmel.
7) En nú voru þeir skörungar sestir á báða biskupsstólana, herra Ólafur Hjaltason á Hólum og herra Gísli Jónsson í Skálholti, sem gerðu það vegna "guðs dýrðar" að taka almennilega í taumana.
8) Og meðan kóngsvaldið á Bessastöðum reytti blóðfjaðrirnar af klaustrunum og biskupsstólunum, börðust biskuparnir við ástina og kölluðu hástöfum til konungsins um hjálp.
9) Þeir könnuðust að vísu við það, að ástin væri góð í sjálfu sér og nauðsynleg mannkyninu til viðhalds og þessu myrka mannlífi til gleði, líklega fremur gjöf frá guði en djöflinum.
10) Hún veitti frjóvgun og blessun yfir eyðimerkur mannlífsins, eins og dögg af himni.
6) Damals konnten sich die Menschen nicht darum kümmern.
7) Doch nun waren jene großen Männer in beiden Bistümern eingesetzt worden, Herr Ólafur Hjaltason in Hólar und Herr Gísli Jónsson in Skálholt, die sich „zum Ruhm Gottes“ ordnungsgemäß der Sache annahmen.
8) Und während die königliche Macht in Bessastaðir den Klöstern und Bistümern die blutigen Federn ausriß, kämpften die Bischöfe gegen die Liebe und schrien laut nach dem König um Hilfe.
9) Sie erkannten natürlich an, daß die Liebe an sich gut und notwendig sei für den Erhalt der Menschheit und für die Freude an diesem dunklen menschlichen Dasein, wahrscheinlich eher ein Geschenk Gottes als des Teufels.
10) Sie brachte der Wüste des menschlichen Lebens Fruchtbarkeit und Segen, wie Tau vom Himmel.
Sonntag, 29. März 2026
6. 1. Ofsóttar ástir – Verfolgte Liebende (1 - 5)
1) Það var dæmalaust stríð, sem yfirvöld kirkjunnar og landsins áttu í þessi árin.
Es war ein schrecklicher Krieg, den die Kirche und der Staat in jenen Jahren führten.
2) Það var stríðið við ástina.
Es war der Krieg gegen die Liebe.
3) Lengi hafði hún verið kúguð og þrælkuð undir harðstjórn katólska kirkjuvaldsins.
Lange Zeit war sie von der Tyrannei der katholischen Kirche unterdrückt und versklavt worden.
4) Hún hafði brotist undan því, þegar það var í andarslitrunum, eins og svo margt annað, og brotist undan öllum lögum guðs og manna um leið.
Sie hatte sich davon befreit, als es, wie so vieles andere auch, am Ende war, und sich gleichzeitig von allen Gesetzen Gottes und der Menschen befreit.
5) Og þetta hafði fengið að ganga óáreitt, meðan stóð á stímabraki siðaskiptanna.
Und dies war während der Umwälzungen der Reformation ungehindert geschehen.
Es war ein schrecklicher Krieg, den die Kirche und der Staat in jenen Jahren führten.
2) Það var stríðið við ástina.
Es war der Krieg gegen die Liebe.
3) Lengi hafði hún verið kúguð og þrælkuð undir harðstjórn katólska kirkjuvaldsins.
Lange Zeit war sie von der Tyrannei der katholischen Kirche unterdrückt und versklavt worden.
4) Hún hafði brotist undan því, þegar það var í andarslitrunum, eins og svo margt annað, og brotist undan öllum lögum guðs og manna um leið.
Sie hatte sich davon befreit, als es, wie so vieles andere auch, am Ende war, und sich gleichzeitig von allen Gesetzen Gottes und der Menschen befreit.
5) Og þetta hafði fengið að ganga óáreitt, meðan stóð á stímabraki siðaskiptanna.
Und dies war während der Umwälzungen der Reformation ungehindert geschehen.
5. 6. Erfiðleikar lögmannsins – Die Schwierigkeiten des lögmaður (136 - 155)
136) Svo var sem eitthvert ofboð kæmi yfir hann.
Es war, als hätte ihn eine Art Wahnsinn überkommen.
137) Hann spratt á fætur, tók um báða handleggina á Önnu og kreisti þá, eins og hann ætlaði að nísta hold frá beini.
Er sprang auf, packte Anna an den Armen und drückte sie so fest, als wolle er ihr die Haut abziehen.
138) Anna leit framan í hann og sá tárin brjótast fram í augun á honum. Anna sah ihn an und merkte, daß ihm Tränen in die Augen stiegen.
139) Hún sá það á honum, að hann gat ekkert orð sagt.
Sie sah, daß er kein Wort herausbrachte.
140) Hann hafði varla vald á sjálfum sér.
Er konnte sich kaum beherrschen.
141) Hann þrútnaði af geðshræringu, eins og hann ætlaði að springa.
Die Gefühle brodelten in ihm, als würde er gleich platzen.
142) Svo sleppti hann henni, lét fallast ofan að borðinu með hendurnar fyrir andlitinu og grét.
Dann ließ er sie los, schlug die Hände vors Gesicht, sank über den Tisch und weinte.
143) "Taktu þér ekki þetta svona nærri, bróðir!" mælti Anna og lagði höndina hægt á öxlina á honum.
„Nimm es dir doch nicht so zu Herzen, Bruder!“ sagte Anna und legte ihm sanft die Hand auf die Schulter.
144) "Gerðu heldur það eina, sem hægt er að gera til að bæta úr því.
„Tu lieber das einzige, was man tun kann, um das Problem zu beheben.
145) Lofaðu okkur Hjalta að giftast."
Erlaube mir, Hjalti zu heiraten.“
146) Lögmaður spratt upp eins og eldur hefði snert hann.
Der lögmaður sprang auf, als hätte ihn ein Blitz getroffen.
147) Hann stríddi af alefli við grátinn og reyndi að tala með styrkri rödd:
Er kämpfte mit aller Kraft gegen die Tränen an und versuchte, mit fester Stimme zu sprechen:
148) "Þú skalt hætta þessum frjósama frillulifnaði þínum.
„Du mußt deinen sittenlosen Lebenswandel aufgeben.
149) Hingað til hefi ég hlífst við að beina hefndinni gegn sjálfri þér.
Bisher habe ich davon abgesehen, an dir persönlich Rache zu nehmen.
150) Nú skal ég ekki gera það lengur.
Nun werde ich auch das nicht mehr tun.
151) Og Hjalta skal ég drepa, hvar sem ég næ honum.
Und Hjalti werde ich töten, sobald ich ihn zu fassen bekomme.
152) Þótt allir menn og allir djöflar rísi gegn mér, skal ég þvo þessa smán af ætt minni, - þvo hana burt með blóði, því að öðru vísi gengur hún ekki af úr þessu."
„Auch wenn sich alle Menschen und alle Teufel gegen mich erheben, werde ich diesen Schandfleck von meiner Familie abwaschen, und zwar mit Blut, denn nur so kann sie gereinigt werden.“
153) Að þessu mæltu gekk hann úr loftinu án þess að kasta kveðju á systur sína.
Nachdem er das gesagt hatte, verließ er den Raum, ohne sich von seiner Schwester zu verabschieden.
154) Anna stóð fyrst langa stund sem höggdofa, föl sem nár af geðshræringu.
Zunächst stand Anna lange Zeit wie erstarrt da, vor Aufregung blaß wie ein Laken.
155) Svo setti að henni ákafan grát.
Dann brach sie in Tränen aus.
Es war, als hätte ihn eine Art Wahnsinn überkommen.
137) Hann spratt á fætur, tók um báða handleggina á Önnu og kreisti þá, eins og hann ætlaði að nísta hold frá beini.
Er sprang auf, packte Anna an den Armen und drückte sie so fest, als wolle er ihr die Haut abziehen.
138) Anna leit framan í hann og sá tárin brjótast fram í augun á honum. Anna sah ihn an und merkte, daß ihm Tränen in die Augen stiegen.
139) Hún sá það á honum, að hann gat ekkert orð sagt.
Sie sah, daß er kein Wort herausbrachte.
140) Hann hafði varla vald á sjálfum sér.
Er konnte sich kaum beherrschen.
141) Hann þrútnaði af geðshræringu, eins og hann ætlaði að springa.
Die Gefühle brodelten in ihm, als würde er gleich platzen.
142) Svo sleppti hann henni, lét fallast ofan að borðinu með hendurnar fyrir andlitinu og grét.
Dann ließ er sie los, schlug die Hände vors Gesicht, sank über den Tisch und weinte.
143) "Taktu þér ekki þetta svona nærri, bróðir!" mælti Anna og lagði höndina hægt á öxlina á honum.
„Nimm es dir doch nicht so zu Herzen, Bruder!“ sagte Anna und legte ihm sanft die Hand auf die Schulter.
144) "Gerðu heldur það eina, sem hægt er að gera til að bæta úr því.
„Tu lieber das einzige, was man tun kann, um das Problem zu beheben.
145) Lofaðu okkur Hjalta að giftast."
Erlaube mir, Hjalti zu heiraten.“
146) Lögmaður spratt upp eins og eldur hefði snert hann.
Der lögmaður sprang auf, als hätte ihn ein Blitz getroffen.
147) Hann stríddi af alefli við grátinn og reyndi að tala með styrkri rödd:
Er kämpfte mit aller Kraft gegen die Tränen an und versuchte, mit fester Stimme zu sprechen:
148) "Þú skalt hætta þessum frjósama frillulifnaði þínum.
„Du mußt deinen sittenlosen Lebenswandel aufgeben.
149) Hingað til hefi ég hlífst við að beina hefndinni gegn sjálfri þér.
Bisher habe ich davon abgesehen, an dir persönlich Rache zu nehmen.
150) Nú skal ég ekki gera það lengur.
Nun werde ich auch das nicht mehr tun.
151) Og Hjalta skal ég drepa, hvar sem ég næ honum.
Und Hjalti werde ich töten, sobald ich ihn zu fassen bekomme.
152) Þótt allir menn og allir djöflar rísi gegn mér, skal ég þvo þessa smán af ætt minni, - þvo hana burt með blóði, því að öðru vísi gengur hún ekki af úr þessu."
„Auch wenn sich alle Menschen und alle Teufel gegen mich erheben, werde ich diesen Schandfleck von meiner Familie abwaschen, und zwar mit Blut, denn nur so kann sie gereinigt werden.“
153) Að þessu mæltu gekk hann úr loftinu án þess að kasta kveðju á systur sína.
Nachdem er das gesagt hatte, verließ er den Raum, ohne sich von seiner Schwester zu verabschieden.
154) Anna stóð fyrst langa stund sem höggdofa, föl sem nár af geðshræringu.
Zunächst stand Anna lange Zeit wie erstarrt da, vor Aufregung blaß wie ein Laken.
155) Svo setti að henni ákafan grát.
Dann brach sie in Tränen aus.
Samstag, 28. März 2026
5. 6. Erfiðleikar lögmannsins – Die Schwierigkeiten des lögmaður (127 - 135)
127) "Það, sem þú ferð fram á, nær ekki nokkurri átt."
„Was du da verlangst, ergibt überhaupt keinen Sinn.“
128) "Hvers vegna nær það engri átt?"
„Warum ergibt das keinen Sinn?“
129) "Hjalta einum hefi ég gefið ást mína.
„Nur Hjalti habe ich meine Liebe geschenkt.
130) Ég á enga ást til handa neinum öðrum, - ekki svo mikið sem neista af ást."
Ich empfinde für niemanden sonst Liebe – keinen Funken!“
131) "Maður, sem elskar þig, vinnur ást þína smátt og smátt, ef þú aðeins þiggur ást hans."
„Ein Mann, der dich liebt, gewinnt deine Liebe nach und nach, wenn du sie nur annimmst.“
132) "Hvers vegna ertu að ala á þessu lengur?
„Warum grübelst du immer noch darüber nach?
133) Sérðu ekki, að það er óhugsandi?
Siehst du denn nicht, daß das undenkbar ist?
134) Sérðu þá engin ný tormerki á, að það geti tekist?"
Siehst du kein neues Anzeichen dafür, daß es gelingen könnte?“
135) Lögmaður horfði á hana hvasst og hálfspyrjandi.
Der lögmaður sah sie scharf und halb fragend an.
„Was du da verlangst, ergibt überhaupt keinen Sinn.“
128) "Hvers vegna nær það engri átt?"
„Warum ergibt das keinen Sinn?“
129) "Hjalta einum hefi ég gefið ást mína.
„Nur Hjalti habe ich meine Liebe geschenkt.
130) Ég á enga ást til handa neinum öðrum, - ekki svo mikið sem neista af ást."
Ich empfinde für niemanden sonst Liebe – keinen Funken!“
131) "Maður, sem elskar þig, vinnur ást þína smátt og smátt, ef þú aðeins þiggur ást hans."
„Ein Mann, der dich liebt, gewinnt deine Liebe nach und nach, wenn du sie nur annimmst.“
132) "Hvers vegna ertu að ala á þessu lengur?
„Warum grübelst du immer noch darüber nach?
133) Sérðu ekki, að það er óhugsandi?
Siehst du denn nicht, daß das undenkbar ist?
134) Sérðu þá engin ný tormerki á, að það geti tekist?"
Siehst du kein neues Anzeichen dafür, daß es gelingen könnte?“
135) Lögmaður horfði á hana hvasst og hálfspyrjandi.
Der lögmaður sah sie scharf und halb fragend an.
Sonntag, 22. März 2026
5. 6. Erfiðleikar lögmannsins – Die Schwierigkeiten des lögmaður (117 - 126)
117) Ég hefi brotist upp úr fátæktinni og sjálfur komið mér fram að mestu, og nú er ég lögmaður yfir hálfu landinu.
Ich habe es geschafft, der Armut zu entkommen und meinen Weg fast allein zu machen, und heute bin ich lögmaður des halben Landes.
118) Það, sem ég á til, hefi ég dregið saman með súrum sveita og þungum áhyggjum.
Was ich habe, habe ich unter bitterem Kummer und schweren Sorgen erkämpft.
119) Heldurðu, að mér standi á sama, hvað um það verður eftir minn dag?
Glaubst du etwa, es wäre mir egal, wie es nach meinem Tod weitergeht?
120) Nei, það á að ganga til þeirra, sem halda minningu minni í heiðri og færir eru um að hefja ættina okkar til nýrrar vegsemdar."
Nein, wir sollten uns an diejenigen wenden, die mein Andenken in Ehren halten und in der Lage sind, unserer Familie zu neuem Ruhm zu verhelfen.“
121) "Börn Hjalta eru vel til þess fallin."
„Hjaltis Kinder sind dafür bestens geeignet.“
122) "Smalabörnin þín fá engan eyri af mínum eigum," mælti lögmaður nokkuð harðlega.
„Die Kinder eines Schäfers bekommen keine Öre von meinem Besitz“, sagte der lögmaður etwas härter.
123) Síðan bætti hann við í mildum bænarrómi:
Dann fügte er in sanftem, andächtigem Ton hinzu:
124) "Það er í fyrsta - og skal verða í síðasta - skiptið, sem ég bið þig vel; gerðu nú þetta að vilja mínum.
„Es ist das erste Mal – und auch das letzte –, daß ich dich um etwas bitte; tu nun, was ich will.“
125) Skildu við þennan Hjalta og taktu þeim manni, sem ég vil, að þú eigir."
Schlag dir diesen Hjalti aus dem Kopf und nimm den Mann, den ich dir zugedacht habe.“
126) "Við skulum ekki tala fleira um þetta," mælti Anna.
„Wir sollten nicht mehr darüber reden“, sagte Anna.
Ich habe es geschafft, der Armut zu entkommen und meinen Weg fast allein zu machen, und heute bin ich lögmaður des halben Landes.
118) Það, sem ég á til, hefi ég dregið saman með súrum sveita og þungum áhyggjum.
Was ich habe, habe ich unter bitterem Kummer und schweren Sorgen erkämpft.
119) Heldurðu, að mér standi á sama, hvað um það verður eftir minn dag?
Glaubst du etwa, es wäre mir egal, wie es nach meinem Tod weitergeht?
120) Nei, það á að ganga til þeirra, sem halda minningu minni í heiðri og færir eru um að hefja ættina okkar til nýrrar vegsemdar."
Nein, wir sollten uns an diejenigen wenden, die mein Andenken in Ehren halten und in der Lage sind, unserer Familie zu neuem Ruhm zu verhelfen.“
121) "Börn Hjalta eru vel til þess fallin."
„Hjaltis Kinder sind dafür bestens geeignet.“
122) "Smalabörnin þín fá engan eyri af mínum eigum," mælti lögmaður nokkuð harðlega.
„Die Kinder eines Schäfers bekommen keine Öre von meinem Besitz“, sagte der lögmaður etwas härter.
123) Síðan bætti hann við í mildum bænarrómi:
Dann fügte er in sanftem, andächtigem Ton hinzu:
124) "Það er í fyrsta - og skal verða í síðasta - skiptið, sem ég bið þig vel; gerðu nú þetta að vilja mínum.
„Es ist das erste Mal – und auch das letzte –, daß ich dich um etwas bitte; tu nun, was ich will.“
125) Skildu við þennan Hjalta og taktu þeim manni, sem ég vil, að þú eigir."
Schlag dir diesen Hjalti aus dem Kopf und nimm den Mann, den ich dir zugedacht habe.“
126) "Við skulum ekki tala fleira um þetta," mælti Anna.
„Wir sollten nicht mehr darüber reden“, sagte Anna.
Abonnieren
Posts (Atom)
6. 1. Ofsóttar ástir – Verfolgte Liebende (16 - 27)
16) Kóngsvaldið sendi þeim kveðju guðs og sína þeim til styrkingar og uppörvunar og bar gogginn í bestu jarðirnar, meðan þeir voru vandast v...
-
Quelle: https://www.snerpa.is/net/roman/anna.htm Romeo und Julia im hohen Norden - die Liebesgeschichte der reichen isländischen Gutsbesit...
-
2) Það, sem til hafði verið stofnað af glettni og ertni við heimafólkið, var orðið að brennandi ást, - óslökkvandi eldi . Das, was bei den ...
-
152) Hún skeytti því ekkert, þó að hárið á Hjalta, úfið og blautt, strykist um ennið á henni og bera handleggina. Sie kümmerte sich nicht d...