Sonntag, 8. Februar 2026

5. 6. Erfiðleikar lögmannsins – Die Schwierigkeiten des lögmaður (1-2)

1) Lögmaður sat langa stund þegjandi og hugsandi, eftir að menn hans voru riðnir frá honum.
Der lögmaður saß lange schweigend da und dachte nach, nachdem seine Männer davongeritten waren.

2) Þessir tveir menn, sem hann hafði valið sér til fylgdar, sátu skammt frá honum og biðu, en létu hann ótruflaðan.
Die beiden Männer, die er sich als Begleiter erwählt hatte, saßen in seiner Nähe und warteten, aber sie sahen ihn beunruhigt an.

5. 5. "Dagur reiðinnar" – Der Tag des Zorns (125 - 133)

125) Og einhvern tíma kynni Hallur grámunkur að verða á vegi hans seinna.
???

126) Hann fylgdist með mönnum lögmanns út úr hellinum.

Er sah zu, wie die Männer des lögmaður die Höhle verließen.

127) Þegar þeir voru að fara á bak, heyrðu þeir latínusönginn í munkinum inni í hellinum.
Auf dem Rückweg hörten sie den lateinischen Gesang des Mönchs in der Höhle.

128) Þegar þeir höfðu riðið vestur fyrir fellið, steig lögmaður af baki og settist niður, mjög þungbúinn.
Als sie westlich des Berges waren, stieg der lögmaður vom Pferd und setzte sich hin – sehr niedergeschlagen.

129) Eftir nokkra stund mælti hann:
Nach einer Weile sagte er:

130) "Haldið þið áfram og bíðið mín á Seljalandi, allir, nema tveir.
„Reitet weiter und wartet in Seljaland auf mich – alle bis auf zwei.“

131) Ég ætla að verða hér eftir.
Ich bleibe vorerst hier.

132) Þökk fyrir fylgdina, Sigvaldi.
Danke, daß du mich begleitet hast, Sigvaldi.

133) Þegar ég fer vestur um, kem ég kannske við hjá þér og þigg fylgd þína yfir fljótið."
Wenn ich mich nach Westen begebe, komme ich vielleicht bei dir vorbei und bitte dich, mit mir den Fluß zu überqueren.“

5. 5. "Dagur reiðinnar" – Der Tag des Zorns (120 - 124)

120) "Hérna er hin kinnin," mælti munkurinn ofurrólega og sneri sér við.
„Hier ist die andere Wange“, sagte der Mönch ganz ruhig und drehte sich um.

121) En lögmaður sneri sér snúðugt frá honum, stökk fram í aðalhellinn og skundaði út.
Aber der lögmaður wandte sich schnell von ihm ab, eilte in die Haupthalle und aus dem Haus.

122) Sigvaldi hafði ekki litið af lögmanni og munkinum meðan þeir voru tveir einir í afhellinum.
Sigvaldi hatte den lögmaður und den Mönch nicht aus den Augen gelassen, als sie im Vorzimmer gewesen waren.

123) Nú réð hann sér varla fyrir ánægju.
Er konnte seine Freude kaum verbergen.

124) Hann þorði þó ekki að segja nokkurt orð við munkinn að þessu sinni, en sögu skyldi hann segja þeim Önnu á Stóruborg og Steini á Fit, er hann sæi þau næst.
Diesmal wagte er es nicht, dem Mönch auch nur ein Wort zu sagen, aber er würde die Geschichte Anna auf Stóraborg und Steinn auf Fit erzählen, wenn er sie das nächste Mal sah.

5. 5. "Dagur reiðinnar" – Der Tag des Zorns (114 - 119)

114) Honum lá nú við að fara að trúa því.
Er war nahe daran, es zu glauben.

115) Gat það verið, að hann hefði ráðið sér bana af ótta við ofsóknir lögmanns?
Konnte es sein, daß er sich aus Angst vor dem lögmaður das Leben genommen hatte?

116) Ekki var það óhugsandi.
Das war nicht undenkbar.

117) En þegar hann leit á munkinn, sem velti fyrir sér silfurdölunum og brosti af ánægju, las hann út úr honum lymskuna.
Aber als er den Mönch ansah, der mit zufriedenem Lächeln seine Silbermünzen begutachtete, durchschaute er dessen List.

118) "Þú lýgur þessu, trúarvilluhundurinn þinn!" mælti hann og rak munkinum rokna löðrung.
„Du lügst, du abergläubischer Hund!“ sagte er und gab dem Mönch eine Ohrfeige.

119) "Hjalti er ekki dauður."
„Hjalti ist nicht tot.“

5. 5. "Dagur reiðinnar" – Der Tag des Zorns (111 - 113)

111) Ég syng Reguiem aeternam fyrir sálu hans tvisvar í viku, og Anna mín borgar það vel."
Ich singe zweimal die Woche ein Requiem für seine Seele, und meine Anna bezahlt das gut.“

112) Lögmaður stóð og hugsaði sig um.
Der lögmaður stand auf und dachte nach.

113) Það var ekki í fyrsta skipti, sem hann heyrði það, að Hjalti væri dauður.
Es war nicht das erste Mal, daß er hörte, daß Hjalti tot sei.

5. 5. "Dagur reiðinnar" – Der Tag des Zorns (98 - 110)

98) Lögmaður leysti frá pyngju þeirri, sem jafnan hékk við belti hans, tók upp úr henni tvo spegilfagra Joachims-dali og rétti munkinum.
Der lögmaður faßte in seinen Geldbeutel, der an seinem Gürtel hing, nahm zwei bildschöne Joachimstaler heraus und reichte sie dem Mönch.

99) "Eigðu þetta fyrir móðgunina," mælti hann, "og biddu svo ofurlítið betur fyrir mér en þú hefir gert."
„Nimm das für die Muttergottes“, sagte er, „und bete etwas besser für mich, als du es bisher getan hast.“

100) Andlitið á munkinum varð allt að einu brosi, er hann sá silfrið blika í lófa sínum, og lögmaður efaðist ekki um sigur sinn.
Das Gesicht des Mönchs wurde zu einem einzigen Lächeln, als er das Silber in seiner Hand blinken sah, und der lögmaður war siegessicher.

101) "Guðs þakkir!" mælti hann.
„Gottes Dank ist dir gewiß!“ sagte er.

102) "Það, sem mér er gefið, er guði gefið."
„Das, was mir gegeben wird, ist Gott gegeben.“

103) Lögmaður færði sig nær honum og mælti lágt og ísmeygilega:
Der lögmaður näherte sich ihm und sagte leise und eisig:

104) "Segðu mér nú, hvar Hjalti er."
„Sag mir jetzt, wo Hjalti ist.“

105) Munkurinn varð undur blíður á svipinn.
Die Miene des Mönchs wurde milde.

106) "Hjalti er í Paradís," mælti hann.
„Hjalti ist im Paradies“, sagte er.

107) "Í Paradís -?" át lögmaður eftir.
„Im Paradies?“ wiederholte der lögmaður.

108) "Hvernig veistu það?"
„Woher weißt du das?“

109) "Hann er í Paradís.
„Er ist im Paradies.

110) Hann var sanntrúaður maður.
Er war ein rechtgläubiger Mann.

5. 5. "Dagur reiðinnar" – Der Tag des Zorns (94 - 97)

94) "Þú mátt hafa trú þína og guðsdýrkun í friði fyrir mér.
„Meinetwegen kannst du deinen Glauben ausüben und in Ruhe beten.

95) Hvort hún er rétt eða röng, kemur mér ekki við.
Ob es richtig oder falsch ist, geht mich nichts an.

96) Ég ætlaði aðeins að fá fréttir af þér um það, sem mér ríður á að vita."
Ich will nur das von dir wissen, was mich sehr wohl etwas angeht!“

97) Munkurinn stóð upp og var nú allur annar.
Der Mönch stand auf und war jetzt ganz anders.

5. 6. Erfiðleikar lögmannsins – Die Schwierigkeiten des lögmaður (1-2)

1) Lögmaður sat langa stund þegjandi og hugsandi, eftir að menn hans voru riðnir frá honum . Der lögmaður saß lange schweigend da und dac...