Sonntag, 21. April 2024

3. 1. Friður og gleði - Frieden und Freude (61 - 69)

61) Því að skurðarhagleikurinn var það, sem hann langaði mest til að iðka, og í þeirri hagleiksgrein tók hann brátt öllum öðrum fram.
Die Schnitzkunst war das, was er am liebsten machte, und er zog sie allen anderen vor.

62) Hann var ætíð glaður og góður, einlægur og áhyggjulaus, hreinn og hlýr, eins og vorhiminn.
Er war immer froh und gut, ehrlich und sorglos, rein und warm wie der Frühlingshimmel.

63) Hann elskaði Önnu og elskaði börnin af öllu hjarta sínu, og fyrir hana og þau vildi hann allt vinna.
Er liebte Anna und die Kinder von ganzem Herzen und wollte alles für sie tun.

64) Og hann treysti Önnu og varpaði öllum áhyggjum sínum á hana.
Und er vertraute Anna und vertraute ihr all seinen Kummer an.

65) Anna var líka sæl í ást sinni, en hún var þó ekki eins sæl.
Anna war ebenso glücklich in ihrer Liebe, aber sie war nicht rundum glücklich.

66) Hún gleymdi sér ekki í sælunni á sama hátt og Hjalti.
Sie vergaß sich nicht so in ihrem Glück wie Hjalti.

67) Ætíð stóð á bak við gleði hennar eitthvað kalt og hart, eitthvað ógnandi og glottandi, sem starði á hana.
Immer stand hinter ihrer Freude etwas Kaltes und Hartes, etwas Drohendes und Grinsendes, das sie anstarrte.

68) Það var hugsunin um bróðurinn.
Das war der Gedanke an ihren Bruder.

69) Einhvern tíma yrði hún að standa fyrir máli sínu við hann.
Irgendwann würde sie bei ihm für ihre Sache einstehen.

Keine Kommentare:

Kommentar veröffentlichen

5. 5. "Dagur reiðinnar" – Der Tag des Zorns (57 - 75)

57) Hvert kalsár, sem ég hefi þolað, hver brennandi sviði, sem ég hefi afborið, hefir flutt mig feti nær hinni himnesku paradís og stytt um ...