2. 2. Fóstursonurinn – Der Ziehsohn (194 - 197)

194) Hann stundaði hann með einstakri alúð og nákvæmni og vildi aldrei af honum líta.
Er umsorgte ihn gewissenhaft und ließ ihn nie aus den Augen.

195) Og hann bað hann margsinnis og hjartanlega að fyrirgefa sér.
Und er bat ihn oft und herzlich um Verzeihung.

196) Gamli maðurinn gerði það með tárin í augunum og bað guð þess að láta ekki bænir sínar hrína á honum.
Der alte Mann tat das mit Tränen in den Augen und betete zu Gott, seine Verwünschungen nicht wahr werden zu lassen.

197) En hann var hræddur um, að þær bænir yrðu ekki heyrðar nema að nokkru leyti.
Doch er hatte Angst davor, daß die Gebete nicht erhört würden.