2. 2. Fóstursonurinn – Der Ziehsohn (106 - 108)

106) Alla daga gekk hann iðjulaus eins og logi yfir akur, og þakkarvert var það, þegar vinnandi fólk mátti hafa frið fyrir honum.
Jeden Tag lief er ziellos umher, und es war ein Glück, wenn die arbeitenden Leute Ruhe vor ihm hatten.

107) En það var ekki því að heilsa.
Aber das war nicht immer so.

108) Einkum voru það vinnumennirnir, sem urðu fyrir barðinu á honum.
Besonders die Knechte fielen ihm zum Opfer.