Freitag, 17. Juli 2026

6. 1. Ofsóttar ástir – Verfolgte Liebende (49 - 70)

49) Lögmaðurinn var æfur yfir því með sjálfum sér að finna hvergi samúð þeirra, sem hann studdi þó að því að vinna bug á löstunum annars staðar á landinu.
Der lögmaður war wütend auf sich selbst, weil er bei den Menschen, denen er anderswo im Land half, ihre Laster zu überwinden, kein Verständnis fand.

50) Fáir höfðu hreinlyndi til þess að segja honum það berlega, að þetta væri honum einum að kenna.
Nur wenige hatten die Offenheit, ihm unverblümt zu sagen, daß es ganz allein seine eigene Schuld war.

51) Hann hefði undireins átt að lofa systur sinni að eiga þann mann, sem hún sjálf hefði valið sér; hann hefði mátt þekkja skap hennar svo, að ekki tjáði að setja sig gegn því, sem hún tæki fyrir.
Er hätte seiner Schwester sofort versprechen sollen, daß sie den Mann haben könne, den sie sich selbst ausgesucht hatte; er hätte ihr Temperament gut genug kennen müssen, um zu erkennen, daß es sinnlos war, sich dem zu widersetzen, was sie sich in den Kopf gesetzt hatte.

52) Og lyktirnar yrðu þær, að hann yrði að samþykkja hjónaband Hjalta og hennar, hvort sem honum væri það ljúft eða leitt, því að öll von væri úti um það, að hún yrði öðrum manni gefin, en þau héldu áfram að lifa hjúskaparlífi og börn þeirra fjölguðu óðum.

Und das Ergebnis würde sein, daß er Hjaltis Ehe mit ihr akzeptieren müsste, ob es ihm gefiele oder nicht, denn jede Hoffnung, daß sie einen anderen Mann heiraten würde, wäre dahin; sie würden weiterhin als Mann und Frau zusammenleben, und ihre Kinder würden sich rasch vermehren.

53) Þetta sögðu fæstir, en hann fann, að það lá þeim á vörum, þó að þeir hefðu ekki hug á að segja það upp í opið geðið á honum.
Nur wenige sprachen es aus, aber er spürte es auf ihren Lippen, auch wenn sie nicht die Absicht hatten, es ihm ins Gesicht zu sagen.

54) Að minnsta kosti hliðruðu þeir sér hjá því að skipta sér nokkuð af þessu máli.
Zumindest gelang es ihnen, sich nicht in die Angelegenheit einzumischen.

55) Þeim fannst honum standa næst að jafna það.
Sie waren der Meinung, daß es seine Sache sei, das zu klären.

56) Þetta kalda afskiptaleysi gerði lögmanninn hálfu gramari.
Diese kalte Gleichgültigkeit machte den lögmaður halb wütend.

57) Hér var, eins og annars staðar, ekkert til að hafa hendur á, ekkert til að andmæla, ekkert til að reka öfugt ofan í menn, ekkert nema kalt kæruleysisglott, hæðnisglott, sem smaug í hann eins og kalt stál. Hier wie auch anderswo gab es nichts, woran er Anknüpfung finden konnte, nichts, wogegen er protestieren konnte, nichts, womit er den Männern entgegenhalten konnte – nichts als ein kaltes, gleichgültiges Grinsen, ein spöttischer Ausdruck, der wie kalter Stahl in ihn eindrang.

58) Hann varð að bera þetta eins og hvert annað böl; hann gat því ekki af sér hrundið nema með því einu að gera einhvern enda á þessu athæfi systur sinnar.
Er mußte dies wie jeden anderen Fluch ertragen; er konnte es nur abschütteln, indem er den Eskapaden seiner Schwester ein Ende setzte.

59) En það var hægara sagt en gert, því að þar var mótstaðan.
Doch das war leichter gesagt als getan, denn genau darin lag der Widerstand.

-----------------------------------------
60) Hann gerði allt, sem hann gat upp hugsað, til þess að fá systur sína til þess, með illu eða góðu, að hætta við Hjalta.

61) En allt kom það fyrir ekki.

62) Hún tók honum ætíð vel og sýndi honum systurlega alúð í öllu viðmóti, en þegar talið barst að Hjalta, endaði allt með skelfingu.


63) Venjulegast kvöddust þau í vonsku, en næst þegar þau sáust, heilsuðust þau sem systkini.

64) Þau sáust að vísu hvergi nema heima á Stóruborg, því að Anna heimsótti hann aldrei, en tók honum ætíð sómasamlega, er hann kom til hennar.

65) En hvenær sem hann kom, þó að hann kæmi að náttarþeli og væri sannfærður um, að hann kæmi öllum að óvörum, hitti hann þar aldrei svo á, að Hjalti væri þar.


66) Hann sá hann aldrei, fremur en hann væri enginn til; hann sá aldrei annað en börnin hans.

67) Hann fékk prófastinn í Holti, séra Snorra Hjálmsson, til þess að tala um fyrir systur sinni.

68) Séra Snorri fékk bestu viðtökur.

69) Hann fékk ekki utan undir með kálfskinnsstranga, eins og Hallur grámunkur hafði fengið, er hann kom í sömu erindum; en hann fékk ekki heldur neina jörð.

70) Hann fékk aðeins nýja "missíón" að rækja - að tala um fyrir bróðurnum!


----------------------------------------------------------------------------
60) Er tat alles, was ihm einfiel, um seine Schwester mit allen Mitteln – ob fair oder unfair – davon zu überzeugen, Hjalti aufzugeben.

61) Doch alles war vergeblich.

62) Sie empfing ihn stets freundlich und erwies ihm in ihrem Umgang schwesterliche Zuneigung, doch wann immer das Gespräch auf Hjalti kam, endete es stets im Desaster.

63) Meist trennten sie sich im Zorn, doch beim nächsten Treffen begrüßten sie einander wie Bruder und Schwester.

64) Man sah sie natürlich nirgendwo außer zu Hause in Stóruborg, denn Anna besuchte ihn nie, aber sie empfing ihn stets mit gebührender Höflichkeit, wenn er zu ihr kam.

65) Doch wann immer er kam – selbst wenn er mitten in der Nacht eintraf und überzeugt war, alle zu überraschen –, fand er Hjalti dort nie vor.

66) Er sah ihn nie, als ob er nicht existierte; er sah nie jemanden außer seinen Kindern.

67) Er bat den Propst von Holti, Pater Snorri Hjálmsson, mit seiner Schwester zu sprechen.

68) Pater Snorri wurde sehr freundlich empfangen.

69) Er erhielt keinen Kalbslederriemen, wie es Hallur, der graue Mönch, bekommen hatte, als er mit demselben Auftrag gekommen war; aber er erhielt auch kein Land.


70) Man gab ihm lediglich einen neuen „Auftrag“ – mit seinem Bruder zu sprechen! Er versuchte alles, was ihm einfiel, um seine Schwester dazu zu bringen,

Keine Kommentare:

Kommentar veröffentlichen

6. 1. Ofsóttar ástir – Verfolgte Liebende (81 - 89)

81) Allt var til einskis. 82) Lögmaðurinn stóð örmagna og ráðþrota frammi fyrir þessari "óvinnandi borg", - hann, annar voldugas...