114) Honum lá nú við að fara að trúa því.
Er war nahe daran, es zu glauben.
115) Gat það verið, að hann hefði ráðið sér bana af ótta við ofsóknir lögmanns?
Konnte es sein, daß er sich aus Angst vor dem lögmaður das Leben genommen hatte?
116) Ekki var það óhugsandi.
Das war nicht undenkbar.
117) En þegar hann leit á munkinn, sem velti fyrir sér silfurdölunum og brosti af ánægju, las hann út úr honum lymskuna.
Aber als er den Mönch ansah, der mit zufriedenem Lächeln seine Silbermünzen begutachtete, durchschaute er dessen List.
118) "Þú lýgur þessu, trúarvilluhundurinn þinn!" mælti hann og rak munkinum rokna löðrung.
„Du lügst, du abergläubischer Hund!“ sagte er und gab dem Mönch eine Ohrfeige.
119) "Hjalti er ekki dauður."
„Hjalti ist nicht tot.“
Abonnieren
Kommentare zum Post (Atom)
6. 1. Ofsóttar ástir – Verfolgte Liebende (11 - 15)
11) En nú var hlaupinn ofvöxtur í ástina um allt land. 12) Hún flóði yfir alla bakka, eins og á í vorleysingum. 13) Og hún var ekki eins h...
-
Quelle: https://www.snerpa.is/net/roman/anna.htm Romeo und Julia im hohen Norden - die Liebesgeschichte der reichen isländischen Gutsbesit...
-
2) Það, sem til hafði verið stofnað af glettni og ertni við heimafólkið, var orðið að brennandi ást, - óslökkvandi eldi . Das, was bei den ...
-
152) Hún skeytti því ekkert, þó að hárið á Hjalta, úfið og blautt, strykist um ennið á henni og bera handleggina. Sie kümmerte sich nicht d...
Keine Kommentare:
Kommentar veröffentlichen