Sonntag, 8. Februar 2026

5. 5. "Dagur reiðinnar" – Der Tag des Zorns (89 - 93)

89) Hann linaðist upp eftir geðshræringuna og fór að skjálfa eins og laufblað.
Nach seinem Gefühlsausbruch ebbte die Anspannung nach – doch jetzt zitterte er wie Espenlaub.

90) Loks fleygði hann sér á kné við altarið, reisti við Maríumyndina, grúfði sig ofan að fótum hennar og grét.
Schließlich fiel er vor dem Altar und dem Marienbildnis auf die Knie und weinte.

91) Lögmaður lét hann gráta stundarkorn og jafna sig.
Der lögmaður ließ ihn sich ausweinen und wartete, bis er sich beruhigt hatte.

92) Hann var ekki vonlaus um það enn, að sín för yrði góð.
Er hoffte immer noch, daß er sein Ziel erreichen würde.

93) "Ég ætlaði ekkert mein að vinna þér, munkur," mælti hann undur mildur.
„Ich wollte dir nichts Böses, Mönch“, sagte er milde.

Keine Kommentare:

Kommentar veröffentlichen

5. 6. Erfiðleikar lögmannsins – Die Schwierigkeiten des lögmaður (1-2)

1) Lögmaður sat langa stund þegjandi og hugsandi, eftir að menn hans voru riðnir frá honum . Der lögmaður saß lange schweigend da und dac...