69) "Komdu hingað, karl minn," mælti hann, "og sestu niður hjá okkur og segðu okkur eitthvað í fréttum."
„Komm her, mein Freund“, sagte er, „setz dich zu uns und erzähl uns etwas Neues.“
70) Þeir settust allir niður og Steinn hjá þeim.
Sie setzten sich alle hin, auch Steinn.
71) "Það er allt of mikil æra fyrir mig að sitja hjá slíkum mönnum," mælti hann undur auðmjúkur.
„Es ist eine viel zu große Ehre für mich, mit solchen Männern zusammenzusitzen“, sagte er in wunderbarer Bescheidenheit.
72) Þessi orð komu með svo kindarlegum málrómi og skringilegum svipbrigðum, að sveinar lögmanns veltust um af hlátri.
Diese Worte wurden in einem so schüchternen Tonfall und mit so seltsamer Miene vorgetragen, daß die Männer des lögmaður sich vor Lachen bogen.
73) Steinn lét það ekki á sig fá, en glotti sem áður.
Steinn ließ sich davon nicht beeindrucken, sondern grinste wie zuvor.
74) Sigvaldi sá það á honum, að hann var við þessari heimsókn búinn.
Sigvaldi wußte, daß dieser Besuch für ihn beendet war.
75) "Æran er ekki mikil," mælti lögmaður.
„Die Ehre ist nicht groß“, sagte der lögmaður.
76) "Við erum menn allir saman, þó að guð kunni að hafa gert einhvern ofurlítinn mun á okkur.
"Wir sind alle Menschen, auch wenn Gott vielleicht einen ganz kleinen Unterschied zwischen uns gemacht hat."
77) En þú hlýtur að vera fjölfróður, eins og aðrir dvergar.
Aber du mußt gut informiert sein, wie andere Zwerge auch.
78) Geturðu ekki sagt mér, hvar Hjalti Magnússon er?"
“Kannst du mir nicht sagen, wo Hjalti Magnússon ist?”
79) Sigvaldi horfði hvasst á Stein, til að vita, hvernig honum yrði við þessa spurningu.
Sigvaldi sah Steinn scharf an, um zu wissen, was er mit dieser Frage bezweckte.
80) En Steinn brá ekki svip sínum hið allra minnsta.
Aber Steinn verzog keine Miene.
81) Hann hugsaði sig um svarið dálitla stund.
Er dachte eine kleine Weile nach.
82) "Hjalti Magnússon," mælti hann.
“Hjalti Magnússon”, sagte er.
83) "Er hann ekki dauður?"
“Ist er nicht tot?”
84) Andlitið varð allt að totu á orðinu: dauður.
Bei dem Wort “tot” verzog sich sein Gesicht zu einer Grimasse.
85) "Ég veit það ekki," mælti lögmaður.
“Ich weiß es nicht”, sagte der lögmaður.
86) "Þess vegna spyr ég."
“Deshalb frage ich.”
Abonnieren
Kommentare zum Post (Atom)
5. 5. "Dagur reiðinnar" – Der Tag des Zorns (57 - 75)
57) Hvert kalsár, sem ég hefi þolað, hver brennandi sviði, sem ég hefi afborið, hefir flutt mig feti nær hinni himnesku paradís og stytt um ...
-
67) Sumir héldu, að hann hefði komist í enska duggu; þær voru þar iðulega fram undan söndunum, og stundum fóru duggararnir í land og stálu f...
-
Quelle: https://www.snerpa.is/net/roman/anna.htm Romeo und Julia im hohen Norden - die Liebesgeschichte der reichen isländischen Gutsbesit...
-
44) Ég efast ekki um, að þau séu gefin af einlægum hug . Ich bezweifle nicht, daß sie ehrliche Absichten haben. 45) En nú skuluð þið hérn...
Keine Kommentare:
Kommentar veröffentlichen