5. 2. Eftirleitir - Die Suche (1 - 9)

1) Lögmaður hafði ekki gleymt sakamanni sínum.
Der lögmaður hatte seinen Angeklagten nicht vergessen.

2) Hann fór þó ekki óðslega að neinu og lét annað sitja í fyrirrúmi, sem hann þurfti að gera, er hann hafði tekið, við lögmannsdæminu.
Er überstürzte jedoch nichts und widmete sich erst einmal den Aufgaben, die er als lögmaður hatte.

3) Hjalta þóttist hann alltaf hafa í hendi sér.
Er glaubte, Hjalti schon so gut wie gefangengenommen zu haben.

4) Það dróst því um stund, að hann gerði alvöru af því að leita eftir honum.
Es dauerte eine Weile, bis er Ernst machte damit, ihn zu suchen.

5) En einn dag reið hann við tólfta mann á Stóruborg, til að gera þar næturrannsókn.
Und eines Tages ritt er mit zwölf Mann nach Stóraborg, um dort eine nächtliche Untersuchung durchzuführen.

6) Hann reið að heiman seint á degi og kom að Stóruborg um miðnætti, þegar allir voru nýgengnir til hvíldar.
Er ritt spät am Tag los und kam gegen Mitternacht nach Stóraborg, als alle sich zur Ruhe begeben hatten.

7) Og það var einmitt það, sem hann ætlaði sér.
Und das war genau das, was er wollte.

8) En hann kom samt ekki að Önnu óviðbúinni.
Aber er kam nicht unerwartet zu Anna.

9) Tvöföld njósn hafði henni borist.
Sie hatte die Nachricht schon zweimal gehört.