Montag, 11. März 2024

2. 2. Fóstursonurinn – Der Ziehsohn (146 - 151)

146) Hann henti sér ofan á hrífuhausana í höndunum á vinnukonunum og skildi þar engan tind eftir óbrotinn, og hann ramflækti reipin fyrir vinnumönnunum.
Er stieß den Mägden die Harken aus der Hand und verhedderte die Seile der Arbeiter.

147) Allir umbáru honum þetta með þögn og þolinmæði, húsmóðurinnar vegna, - allir, nema ráðsmaðurinn.
Alle ließen es ihm durchgehen und bewahrten Ruhe und Geduld – wegen der Hausherrin – alle, bis auf den Verwalter.

148) Hann gat ekki stillt sig.
Er hielt nicht still.

149) "Nægir þér ekki, landeyðan þín," mælti hann, "að lifa eins og sníkjudýr – á því brauði, sem þetta fólk þrælar fyrir með súrum sveita, – nema þú gerir þér það að leik að tefja fyrir því og gera því margfalda fyrirhöfn?"
“Reicht es dir nicht, du Faulenzer”, sagte er, “wie ein Schmarotzer von dem Brot zu leben, das diese Leute im Schweiße ihres Angesichts sauer verdienen? Du machst dir einen Spaß daraus, sie aufzuhalten und ihnen viel Mühe zu machen?”

150) Hjalti roðnaði, en svaraði engu.
Hjalti errötete und antwortete nicht.

151) Hann hvarflaði út yfir túnið og kom ekki aftur – í bráð.
Er ging über die Wiese und kam vorerst nicht wieder.

Keine Kommentare:

Kommentar veröffentlichen

5. 5. "Dagur reiðinnar" – Der Tag des Zorns (57 - 75)

57) Hvert kalsár, sem ég hefi þolað, hver brennandi sviði, sem ég hefi afborið, hefir flutt mig feti nær hinni himnesku paradís og stytt um ...