2. 2. Fóstursonurinn – Der Ziehsohn (134 - 137)

134) Túnið var harðlent, og nú var það svo þurrt og svo rúmt á því, eftir því sem heyið var tekið saman, að aldrei var það betur fallið fyrir þennan leik.
Die Wiese war trocken und bot reichlich Platz, nachdem das Heu zusammengerollt worden war, und nie war sie für dieses Spiel besser geeignet gewesen.

135) Hjalti gerði aðdáanleg stökk og gaut augunum jafnt og þétt til fólksins, hvort enginn hrósaði sér.
Hjalti machte einen bewundernswerten Sprung und sah die Leute an, er wartete ab, ob keiner ihn lobte.

136) En fólkið var um annað að hugsa.
Aber die Leute hatten an anderes zu denken.

137) Það sá að vísu til hans, en enginn skipti sér af honum.
Sie sahen ihn, aber keiner kümmerte sich um ihn.