126) Norðankælan þokaði þessari eilífu plágu, skýjakafinu, ofurlítið suður á hafið, svo að jöklarnir stóðu bjartir í blárri heiðríkjunni og sjórinn fyrir söndunum blikaði eins og spegill.
Die Kälte aus dem Norden vertrieb die endlose Plage – Nebel und Regen –, die Gletscher leuchteten vor einem blauen wolkenlosen Himmel, und das Meer blitzte wie ein Spiegel.
127) Það var þurrkur, - langþráður, dýrmætur þurrkur.
Es herrschte Trockenheit, eine lange, wertvolle Trockenheit.
128) Fjöllin og láglendið ljómuðu af gleði yfir sólskininu.
Die Berge und das Tiefland strahlten vor Freude über den Sonnenschein.
Abonnieren
Kommentare zum Post (Atom)
6. 1. Ofsóttar ástir – Verfolgte Liebende (11 - 15)
11) En nú var hlaupinn ofvöxtur í ástina um allt land. 12) Hún flóði yfir alla bakka, eins og á í vorleysingum. 13) Og hún var ekki eins h...
-
Quelle: https://www.snerpa.is/net/roman/anna.htm Romeo und Julia im hohen Norden - die Liebesgeschichte der reichen isländischen Gutsbesit...
-
2) Það, sem til hafði verið stofnað af glettni og ertni við heimafólkið, var orðið að brennandi ást, - óslökkvandi eldi . Das, was bei den ...
-
152) Hún skeytti því ekkert, þó að hárið á Hjalta, úfið og blautt, strykist um ennið á henni og bera handleggina. Sie kümmerte sich nicht d...
Keine Kommentare:
Kommentar veröffentlichen