5. 5. "Dagur reiðinnar" – Der Tag des Zorns (35 - 45)

35) Þú ert vesalingur mitt í völdum og velgengni, flæktur í táli og augnaþjónustu viðsjálla vina og óheilla sníkjudýra, sem á þér lifa, hreykjandi þér í drambi og mikilmennsku af hlutum, sem enginn þekkir og viðurkennir nema þú sjálfur -!"
Du bist ein Elender inmitten von Macht und Erfolg, verblendet durch die Schmeicheleien und Lobhudeleien falscher Freunde und bösartiger Parasiten!"

36) "Hættu illyrðum þínum!" æpti lögmaður á móti með steyttan atgeirinn, "og segðu mér, hvar Hjalti Magnússon er!"
„Hör mit dem Gezeter auf!“ schleuderte der lögmaður ihm mit gezücktem Speer entgegen, „und sag mir, wo Hjalti Magnússon ist!“

37) Munkurinn stóð fyrir altari sínu, blár í framan af reiði, og tók svo fast á orðunum, að munnvatnið ýrðist út úr honum.
Der Mönch stand vor seinem Altar, das Gesicht vor Wut blau angelaufen, und hatte beinahe Schaum vor dem Mund.

38) "Ég veit, hvar Hjalti Magnússon er!" æpti hann beint upp í andlitið á lögmanni.
„Ich weiß, wo Hjalti Magnússon ist!“ sagte er dem lögmaður ins Gesicht.

39) "En þú veist það ekki, lögmannsfífl, sem hugsar, að þú getir brotið allt á bak aftur með ógnum og ofstopa.
„Aber du weißt es nicht, törichter lögmaður, der du glaubst, mit Gewalt und Drohungen alles erreichen zu können!“

40) Þú veist hvorki það né annað!"
Du weißt weder das eine noch das andere!“

41) Lögmaður lagði geirnum fyrir brjóst honum.
Der lögmaður setzte ihm den Speer auf die Brust.

42) Tveir af sveinum hans gerðu það sama.
Zwei seiner Knappen taten dasselbe.

43) Þrír hárbeittir geirsoddar stóðu á brjósti munksins í einu.
Drei Speerspitzen waren gleichzeitig auf die Brust des Mönchs gerichtet.

44) "Vita skaltu," mælti hann, "að við feðgar þorum að sjá mannsblóð.
„Du sollst wissen“, sagte er, „daß wir uns nicht davor scheuen, Menschenblut zu sehen.

45) Segðu mér undireins, hvar Hjalti er!"
Sag mir sofort, wo Hjalti ist!“