5. 6. Erfiðleikar lögmannsins – Die Schwierigkeiten des lögmaður (14 - 21)

14) Fólkið laug að honum upp í opið geðið á honum og gerði sig að flónum framan í honum, svo að ekkert væri að marka það, sem það segði.
Die Leute hatten ihm ins Gesicht gelogen und sich albern benommen, so daß man nicht ernst nehmen konnte, was sie sagten.

15) Þeir, sem opinskárri voru, hótuðu honum að reisa flokk á móti honum og reka hann af höndum sér með valdi, ef hann gerði annað en þeir vildu.
Die, die offener waren, drohten ihm, Leute gegen ihn aufzuhetzen und ihn mit Gewalt loszuwerden, wenn er nicht tat, was sie wollten.

16) Þeir, sem voru gætnari og honum vinveittari - að hann hélt -, vöruðu hann við og leyfðu sér að leggja honum ráð.
Diejenigen, die vorsichtiger und – wie er dachte – ihm wohlgesonnen waren, warnten ihn und nahmen sich die Freiheit, ihm Ratschläge zu geben.

17) Hver óvalinn almúgamaður vogaði að standa uppi í hárinu á honum og hafa í hótunum við hann.
Welcher gewöhnliche Mensch wagte es, sich ihm entgegenzustellen und ihn zu bedrohen?

18) Hvert sem hann sneri sér, var ekki annað að fá en skapraun á skapraun ofan.
Wohin er sich auch wandte, es begegneten ihm nichts als Demütigungen.

19) Allir voru á móti honum.
Alle waren gegen ihn.

20) Hvað átti hann að gera?
Was wollte er tun?

21) Hefna sín, hefna sín!
Sich rächen, sich rächen!

5. 6. Erfiðleikar lögmannsins – Die Schwierigkeiten des lögmaður (11-13)

11) Það var umhverfis hann á allar hliðar, en gekk honum úr greipum og glotti að honum, þegar hann hamaðist hvað mest til að hafa hendur á því; - það var almenningsálitið.
Es umgab ihn von allen Seiten, entglitt jedoch seinem Griff und grinste ihn an, während er sich bemühte, es zu ergreifen – es war die öffentliche Meinung.

12) Tvisvar eða þrisvar hafði hann heyrt sig nefndan fífl þessa síðustu daga.
In den letzten Tagen hatte er zwei- oder dreimal gehört, daß man ihn als Dummkopf bezeichnete.

13) Hvað eftir annað hafði hann orðið að hlýða á móðgandi dylgjur, meðal annars um það, að hann væri ragmenni, sem ekki þyrði að skora þann mann á hólm, sem hann taldi gera sér smán.
Immer wieder mußte er sich beleidigende Unterstellungen anhören, darunter auch, daß er ein Feigling sei, der es nicht wage, den Mann herauszufordern, von dem er fand, daß er ihm Schande machte.